💃 Pielgrzymka Jana Pawła Ii Do Meksyku

Meldunek szefa WUSW w Tarnowie z dn. 9 VI 1987 r. dot. przybycia papieża Jana Pawła II do Tarnowa oraz spodziewanych zagrożeń przy zabezpieczaniu uroczystości, IPN Kr 049/46, k. 265-268. (pdf, 1.8 MB) Sprawozdanie z przebiegu operacji krypt. „Zorza II” w Tarnowie w dn. 9-10 VI 1987 r., IPN BU 0236/382 t. 1, k. 89-92. (pdf, 936.46 KB) Św. Jan Paweł II, kontynuując pozostawioną przez Pawła VI intensywniejszą niż dotąd misję pielgrzymią papieża, w ciągu swojego pontyfikatu w trakcie 104 zagranicznych podróży apostolskich odwiedził 129 krajów na wszystkich stale zamieszkanych kontynentach. W przypadku wielu z nich była to pierwsza w historii wizyta głowy Szósta pielgrzymka papieża Jana Pawła II do Polski. Główne uroczystości z okazji 1000. rocznicy męczeńskiej śmierci św. Wojciecha. Msza święta na placu św. Wojciecha sprawowana pod przewodnictwem Ojca Świętego (na zdjęciu). Z prawej relikwiarz patrona Polski św. Wojciecha. W tle kopia Drzwi Gnieźnieńskich. Gniezno, 03.06.1997 Treść hasła została przygotowana z wykorzystaniem treści publikacji (red.) Antoni Jackowski, Izabela Sołjan, "Leksykon pielgrzymek Jana Pawła II", Wydawnictwo WAM, Kraków 2005. Dziewiąta podróż apostolska (poza terytorium Watykanu i Włoch). Odbyła się w dniach 16-26 lutego 1981. Książka Pielgrzymki do ojczyzny 1979, 1983, 1987, 1991, 1995, 1997, 1999, 2002 autorstwa Jan Paweł II, dostępna w Sklepie EMPIK.COM w cenie . Przeczytaj recenzję Pielgrzymki do ojczyzny 1979, 1983, 1987, 1991, 1995, 1997, 1999, 2002. Zamów dostawę do dowolnego salonu i zapłać przy odbiorze! >Publikacje JP2online > 5. Podróże apostol > The First Foreign The First Foreign Pilgrimage of John Paul II — Mexico 1979 Fundacja Jana Pawła II realizuje cele ktόre postawił przed nimi Ojciec Św. Przez osobiste zaangażowanie i troskę członkowie Fundacji przekazują wartości kultury chrześcijańskiej we wspόłczesnym świecie, rozpowszechniają nauczanie JPII oraz zachowują pamięć o Czcigodnym Słudze Bożym i przekazują ją następnym pokoleniom. 10:40 pielgrzymka jana pawła ii do polski w 1999 roku.mp3 Pielgrzymkę Ojca Świętego z 1999 roku wspomina dziennikarka tygodnika "Idziemy" Barbara Sułek-Kowalska. Audycja "Ważne sprawy Pielgrzymki Jana Pawła II do Polski z lat 1979, 1983, 1987 w audycjach Sekcji Polskiej Radia Watykańskiego z uwzględnieniem korespondencji od słuchaczy Filip Gańczak Pierwsza i druga pielgrzymka Jana Pawła II do Polski w dokumentach władz NRD Wojciech Polak Trzy pierwsze pielgrzymki Jana Pawła II do Polski – fakty, refleksje i wspomnienia Jan Paweł II spoglądał na nas z obrazów i figur obecnych w prawie każdym kościele. Ks. Marek Łuczak. Od pontyfikatu Jana Pawła II mamy już drugiego papieża, a w Meksyku można spotkać ślady jedynie Jana Pawła II. Po wyborze Latynoamerykanina na pewno się to zmieni, ale na razie polski Papież należy do wyjątkowo kochanych Upór strony kościelnej i obawa przed reakcjami polskich katolików sprawiły, że władze zgodziły się, po trzymiesięcznych negocjacjach, aby pielgrzymka Jana Pawła II odbyła się w dniach 2-10 czerwca 1979 r. "Ta pielgrzymka papieska była taką iskrą, która odpaliła ładunek społeczny nagromadzony w Polsce od obchodów milenium Od Karaibów do Guadalupe. Przez Meksyk do Guadalupe. W tej legendarnej wyprawie pielgrzymkowej po południowo wschodnim Meksyku, po trasie pełnej kolorów, zapachów, dźwięków i ukrytych smaków, docieramy do Guadalupe, gdzie kres i cel pielgrzymowania zamienia się w początek nowej podróży. NSHY. Warszawa, I pielgrzymka do Polski papieża Jana Pawła II. Nz. przyjazd Ojca Świętego z lotniska (białym terenowym samochodem marki Star, ze specjalnie zbudowanym tronem) pod katedrę pw. św. Jana Chrzciciela. Z prawej siedzi osobisty sekretarz papieża ksiądz Stanisław Dziwisz. Fot. PAP/L. Łożyński 40 lat temu, 2 czerwca 1979 r., Karol Wojtyła po raz pierwszy odwiedził Polskę jako papież Jan Paweł II. Pielgrzymka, która w dużym stopniu zapoczątkowała też rozpad systemu komunistycznego, wywołała w kraju nieopisany entuzjazm i równie wielkie obawy władze Polski Ludowej były pielgrzymce z oczywistych powodów niechętne, jej termin przekładano, piętrzono trudności, stawiano warunki. Ale formalnie zabronić jej nie mogły, z tej choćby racji, że Karol Wojtyła miał obywatelstwo polskie. Nie tylko zresztą z tego powodu. Schyłek lat siedemdziesiątych to okres końca dobrej prosperity gospodarczej, jaką zapewniły krajowi zagraniczne kredyty zaciągnięte przez Edwarda Gierka. W 1979 r. gospodarka znów kulała, w sklepach brakowało towarów, a spadek poziomu życia był realnie odczuwalny w każdym domu. Do tego dochodziło brutalne stłumienie robotniczych wystąpień zaledwie trzy lata wcześniej, a także wyraźne uaktywnienie się opozycji. W tej sytuacji władze PRL znalazły się w sytuacji patowej. Odmawiając papieżowi możliwości odbycia pielgrzymki do ojczyzny, mogły być pewne wybuchu zamieszek, a jednocześnie zdawały sobie sprawę, że wizyta z pewnością wpłynie na osłabienie pozycji ich samych, więc również może doprowadzić do zamieszek. Doskonale wiedziano bowiem, jaka będzie treść papieskich kazań. 17 października 1978 r. w Departamencie IV Ministerstwa Spraw Wewnętrznych opracowano dokument zatytułowany „Informacja nr 1, dot. biografii i charakterystyki osoby byłego metropolity krakowskiego Karola Wojtyły”. Jego autorzy zanotowali: „Wojtyła prezentuje postawę zdecydowanie antykomunistyczną. Publicznie nie atakuje bezpośrednio ustroju socjalistycznego, krytykuje natomiast system sprawowania władz państwowych […] Wypowiadając się na temat państwa socjalistycznego, Wojtyła stwierdzał, iż służy ono do wypełnienia władzy partii komunistycznej. Taka koncepcja oznacza – jego zdaniem – pozbawienie narodu suwerenności”. Dalej zauważali, że „w latach 1973–1974 niektóre kazania Wojtyły były przedmiotem oceny karno-prawnej, dokonanej przez Prokuraturę Generalną”. Uznano w niej, że co najmniej trzy z nich łamią paragrafy Kodeksu karnego na tyle, żeby postawić ich autorowi zarzut popełnienia przestępstwa, za które groziłoby mu od roku do dziesięciu lat więzienia. Gierkowski strach O tym, jak bardzo obawiano się przyjazdu Jana Pawła II do Polski, wiele mówi „Zarządzenie Szefa Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego w sprawie pracy partyjno-politycznej w zakresie wychowania światopoglądowego” z 4 maja 1979 r. W tamtym momencie wiedziano, że pielgrzymka jest nieunikniona. Gen. Włodzimierz Sawczuk chwaląc dotychczasowe osiągnięcia we wspomnianym zakresie – dzięki którym „program klerykalizacji naszego życia, zakładany w kościelnych planach millenium, został zneutralizowany i ograniczony” – zauważał jednocześnie, że „przyjazd do Polski papieża – Jana Pawła II, tworzy nową sytuację”. Jak pisał dalej: „Żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego, a w szczególności członków partii obowiązuje w związku z wizytą papieża szczególna odpowiedzialność, wysoka wojskowa i partyjna dyscyplina. Każdy żołnierz jest oficjalnym przedstawicielem państwa. Jego mundur jest symbolem, nie może więc być użyty w manifestacji religijnego charakteru. Zobowiązuje do tego również powaga i godność żołnierza socjalistycznej armii. Zadaniem dowódców, aparatu partyjno-politycznego i organizacji partyjnych jest zapewnienie wysokiej zwartości moralno-politycznej żołnierzy, dyscypliny i przykładnego porządku wojskowego”. CZYTAJ TAKŻE IPN ujawnił dokumenty, rozkaz gen. Czesława Kiszczaka dot. pielgrzymki papieża w 1979 r. Generał słusznie obawiał się wpływu pielgrzymki na nastroje w armii. Opracowywane co kilka dni w Ministerstwie Obrony Narodowej „Meldunki o sytuacji w Siłach Zbrojnych w związku z wizytą papieża” ujawniły, że zainteresowanie nią wśród wojskowych, a zwłaszcza ich rodzin, jest duże i wzrasta. Aby jak najbardziej ograniczyć udział żołnierzy w mszach papieskich, w wielu jednostkach wprowadzono oficjalne ograniczenia w udzielaniu urlopów i przepustek. Wszystkie te zabiegi nie na wiele się jednak zdały. Większość żołnierzy podzielała entuzjastyczne odczucia praktycznie całego społeczeństwa i – o ile mieli taką możliwość – stawili się na którejś z papieskich mszy, choć istotnie nie w mundurach. Wojsko stanowiło oczywiście margines. Państwo bało się wzrostu nastrojów religijnych w całym społeczeństwie, i to niekoniecznie nawet z powodów światopoglądowych. Rzecz dotyczyła polityki – papież Polak był głową Kościoła, potężnej, globalnej instytucji, mającej wpływ na politykę międzynarodową. Ktoś taki pozwalał po prostu obywatelom poczuć się bezpieczniej wobec komunistycznego systemu. „Miałem wrażenie, że od tej pory możemy czuć się bezpiecznie, już nic groźnego nam nie zrobią. Owszem, mogą na jakiś czas zamknąć, ale w sumie nie na długo, bo w tej sytuacji będzie im trudniej. Potem okazało się, że wcale nie jest tak dobrze i że dalej zamykają, ale wtedy takie poczucie bezpieczeństwa spłynęło na wszystkich” – wspominał tę atmosferę ówczesny członek KSS „KOR” Henryk Wujec. A trzeba zauważyć, że ówczesna opozycja zupełnie nie próbowała wykorzystać euforycznych nastrojów Polaków wokół Jana Pawła II ani strachu, jaki odczuwały przed nim władze. Nie usiłowano nawiązywać kontaktów, nie szukano wsparcia – cieszono się, rzecz jasna, ale tak po ludzku, indywidualnie. I to właśnie było dla władz najbardziej niebezpieczne. Opozycję dało się kontrolować – całego społeczeństwa już nie. Tymczasem, jak spostrzegł historyk Marcin Zaremba, w okresie między wyborem papieża a jego pierwszą pielgrzymką do kraju w magiczny wręcz sposób wzrosła nagle deklarowana religijność Polaków. Okres gierkowski, lata siedemdziesiąte XX wieku, to czas laicyzacji społeczeństwa. Roczniki wchodzące w dorosłość w tamtym właśnie czasie bardziej zainteresowane były świecką kulturą i dobrami konsumpcyjnymi – co w jakimś sensie było odbiciem globalnej tendencji, ale wynikało też ze względnej zamożności pierwszej połowy tamtej dekady. Gdzieś na przełomie 1978 i 1979 r. nastąpiło odwrócenie tej tendencji. Kościoły zaludniły się wiernymi, a w oknach zaczęły powiewać papieskie flagi. I w takiej właśnie atmosferze 2 czerwca 1979 r. specjalny samolot papieski wylądował na warszawskim Okęciu. Dla Polaków rozpoczęła się pierwsza pielgrzymka Jana Pawła II, dla władz zaś – operacja „Lato 79”. Papież wylądował „Gdy samolot dolatywał do Warszawy, był upalny dzień, sobota 2 czerwca. Jak po latach wyznaje kard. Dziwisz, świadek tej pierwszej pielgrzymki, jak zresztą i wszystkich pozostałych, papież nieco się zasmucił widokiem opalających się nad Wisłą plażowiczów” – wspominał bp Ignacy Dec. Smucił się niesłusznie. Niezainteresowani plażowicze stanowili wówczas margines społeczeństwa. Jak zanotowano w raporcie MSW: „Do Warszawy na uroczystości związane z wizytą papieża przybyło w sposób zorganizowany ok. 65 tys. osób. Według raportu KSMO [Komendy Stołecznej Milicji Obywatelskiej – przyp. red.] na trasie przejazdu papieża z lotniska na Okęciu do katedry przy ul. Świętojańskiej zgromadziło się ok. 120 000 –130 000 osób, natomiast podczas przejazdu z ul. Miodowej do Belwederu ok. 20 000 osób […] Podczas uroczystości na pl. Zwycięstwa [dzisiejszy pl. Piłsudskiego – przyp. red.] przebywało ok. 150 000–170 000 osób. Stwierdzono obecność delegacji z różnych rejonów kraju ( z Ostródy, Płocka, Gdańska i Jeleniej Góry), a także grupy obywateli z Japonii”. OGLĄDAJ RÓWNIEŻ Pierwsza pielgrzymka Jana Pawła II do Polski w 1979 r. Podane liczby niemal na pewno zostały znacznie zaniżone, podobnie jak zafałszowywane były transmisje telewizyjne, z których wycinano widok tłumów, a także relacje prasowe, które w każdej właściwie gazecie podawały tę samą treść, opartą na suchej, czysto faktograficznej relacji korespondentów Polskiej Agencji Prasowej – w zasadzie bez zdjęć. „Manipulacja była oczywista dla każdego, kto uczestniczył w jednym bodaj spotkaniu z papieżem, a ostrożne szacunki wymieniały liczbę 8–10 mln osób” – pisał historyk prof. Andrzej Paczkowski. Adam Ciesielski, ówczesny dziennikarz „Życia Warszawy”, potwierdza, że redakcje nie do końca miały wpływ na przekazywane na łamach relacje. – To robiła ich ekipa. Dziś już dokładnie nie pamiętam, atmosfera pielgrzymki zlała mi się trochę z entuzjazmem z powodu wyboru papieża, dzieliło te wydarzenia zaledwie kilka miesięcy. Pamiętam jednak dobrze, że choć pracowałem wówczas w dziale depesz, nie przechodziły przez moje ręce żadne materiały o pielgrzymce. Raport ministerstwa miał jednak przynajmniej tę zaletę, że w skrócie przedstawiał przebieg pierwszego dnia wizyty papieża. Na Okęciu zgotowano Janowi Pawłowi II gorące przyjęcie, któremu stosowną oprawę nadało wojsko kilku rodzajów broni. Z wojska też, a konkretnie z MON, pochodzi raport o tym, jak żołnierze reagowali na pierwsze chwile jego pobytu w Warszawie: „Zdaniem Kadry w wystąpieniach Przewodniczącego Rady Państwa PRL prof. H. [Henryka – przyp. red.] Jabłońskiego i papieża istnieje znaczna zbieżność. Najbardziej pozytywnie ocenia się przemówienie Tow. Jabłońskiego jako w swej treści wyważone politycznie i efektownie powiedziane […] Podobnie komentuje się przemówienie powitalne papieża, które zdaniem kadry zawierało więcej elementów politycznych i patriotycznych niż religijnych. Wysoko oceniono również gest ucałowania ziemi ojczystej, podkreślanie przynależności narodowej z nawiązaniem do tradycji historycznych, kulturowych i przywiązanie do kraju ojczystego […] Tak wśród Kadry jak i żołnierzy służby zasadniczej pewne niezrozumienie wywołał fakt nieuczestniczenia w uroczystości powitania I Sekretarza Komitetu Centralnego PZPR Tow. Edwarda Gierka i Prezesa Rady Ministrów oraz nieprzywitanie się z kompanią honorową WP i nieprzyjęcie defilady. Zainteresowanie wzbudziła również nieobecność ambasadora ZSRR”. CZYTAJ TAKŻE Pielgrzymka pod esbeckim nadzorem Nieobecność Gierka była rzeczywiście zastanawiająca, tym bardziej że podczas całej wizyty przeważały kurtuazyjne gesty władz w stronę papieża. Z Gierkiem jednak Jan Paweł II spotkał się wkrótce po powitaniu, w Belwederze. W trakcie spotkania nie podjęto żadnych ważnych ustaleń – było ono po prostu spotkaniem oficjalnym, choć – jak zauważał Marcin Zaremba: „I Sekretarz przegrał w tej konfrontacji: był spięty, mówił banały, które wszyscy znali. Nawet Tejchmie, bądź co bądź członkowi Biura Politycznego, tekst Gierka przypominał fragment z +Notatnika propagandowego KC+. Zupełnie inaczej wypadł papież, uśmiechnięty, koncentrował na sobie uwagę wszystkich”. Jak do tej pory wszystko przebiegało gładko i bez spięć. W rozgrywce PZPR–Watykan wyraźnie prowadził ten drugi, ale i pierwszy wciąż nie mógł jeszcze mówić o porażce. Zwłaszcza że jedną rzecz wszystkie strony chwaliły zgodnie – doskonałą organizację pielgrzymki. Zmieniło się to podczas mszy na pl. Zwycięstwa. Dopiero tam Jan Paweł II ujawnił swój talent do stosowania w kazaniach dwuznacznych, choć czytelnych dla Polaków, podtekstów, grania aluzjami i subtelnego – lecz znów łatwego do wyłowienia – wyrażania opinii politycznych. Urzędnicy MSW także potrafili je wyłowić: „Pozytywne momenty pierwszych godzin pobytu papieża w Polsce, w odczuciu szerokich kręgów społeczeństwa polskiego, przekreślone zostały jego aluzyjnymi wystąpieniami na placu Zwycięstwa. Podkreśla się szczególnie niewłaściwość sformułowań mówiących, że +Ci bez Chrystusa nie mogą zrozumieć swojego narodu, nie potrafią wyciągnąć właściwych wniosków z historii, nie rozumieją godności i moralności+. Czytelną też była dla wielu odbiorców aluzja dotycząca nieudzielenia pomocy powstaniu warszawskiemu oraz inne, niedopowiedziane do końca lub dwuznaczne myśli” – pisano w „Informacji sytuacyjnej 4”. Teologia dwóch płuc Kazanie na pl. Zwycięstwa było już kazaniem politycznym. To wówczas padły historyczne dziś słowa: „I wołam, ja, syn polskiej ziemi, a zarazem ja, Jan Paweł II, papież, wołam z całej głębi tego tysiąclecia, wołam w przeddzień święta Zesłania, wołam wraz z wami wszystkimi: niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”. Wymowa tych słów była dla wszystkich oczywista. I to nie tylko dla Polaków. Korespondenci zagraniczni, których akredytowało się w Warszawie ok. tysiąca, doskonale wyłapywali polityczne aluzje wypowiedzi papieża, a z ich korespondencji nie dało się wyciąć ani liczebności, ani entuzjazmu gromadzących się tłumów. „Większość zachodnich dyplomatów i korespondentów wyraża opinię, że mimo głoszonej przez Jana Pawła II i episkopat tezy, iż wizyta ma przede wszystkim charakter religijny, zaczyna uwidaczniać się jej duże znaczenie polityczne” – skarżyli się urzędnicy MSW. Władze odczuły w tym momencie gorycz porażki. Formalnie niewiele mogły zrobić – pielgrzymka musiała się toczyć pod czujnym okiem kamer z całego praktycznie świata. Posuwano się więc do drobnych i w gruncie rzeczy nic nieznaczących utrudnień: zmniejszano liczbę połączeń kolejowych i autobusowych, czasem wprowadzano okresowe, lokalne blokady pod byle pretekstem – wszystko po to, by utrudnić wiernym dotarcie na którąś ze mszy. Były to jednak raczej gesty rozpaczy niż realne zagrożenie dla przebiegu papieskiej wizyty. Narastającego entuzjazmu Polaków nie dało się już powściągnąć. – Mnóstwo moich kolegów umawiało się, organizowało jakoś samochód i grupowo jeździli za papieżem. I wcale nie byli jakoś przesadnie religijni. To byli przeważnie naukowcy, w kwestiach wiary ludzie raczej sceptyczni, a jednak ten klimat jakoś ich porwał. Właściwie wszyscy tak reagowali, coś po prostu w tych dniach unosiło się w powietrzu – opowiada redaktor Adam Ciesielski. Potwierdzała to również córka wybitnych działaczy KOR, Zbigniewa i Zofii Romaszewskich, Agnieszka: „Wraz z kolegami już na początku ustawiłam się na trasie przejazdu papieża z lotniska, każdy chciał go zobaczyć. Potem pół nocy koczowaliśmy na jezdni ulicy Miodowej, naprzeciw kościoła św. Anny, w oczekiwaniu na mszę dla młodzieży o godzinie To było absolutnie niesamowite przeżycie. Śledziłam każde wydarzenie: i mszę na placu Zwycięstwa, i w Krakowie, choć mszę na Błoniach i spotkanie na Skałce to już tylko w peerelowskiej telewizji, która – co było niezwykłe – transmitowała to przecież”. CZYTAJ TAKŻE Abp Gądecki: pierwsza pielgrzymka papieża początkiem zmian społecznych Rodzice pani Agnieszki byli nieco mniej mobilni, i oni jednak nie oparli się klimatowi chwili. Zbigniew Romaszewski wybrał się na późniejszą mszę w Nowym Targu: „To było coś, można było zobaczyć, ilu nas jest” – przyznawał, a jego żona dodawała: „Wtedy rzeczywiście zaczęła się zmiana poziomu odwagi w społeczeństwie”. Spotkanie na pl. Zwycięstwa było najbardziej wyrazistym wystąpieniem Jana Pawła II w kwestiach politycznych – deklaracją jego poglądów i czytelną zapowiedzią wsparcia, przynajmniej duchowego, dla wszelkich działań mogących obalić system. Nie tylko zresztą w Polsce. „Specyficzne akcenty miało kazanie w Gnieźnie, którego jednym z głównych elementów była zachęta do wspólnoty z narodami wschodnioeuropejskimi” – zauważał prof. Andrzej Paczkowski, nie dodając, że chodzi w zasadzie o wszystkie narody zdominowane przez ZSRS. Z nieco innej perspektywy postrzegał gnieźnieńskie kazanie bp Ignacy Dec: „Była to niedziela Zesłania Ducha Świętego. W Gnieźnie Jan Paweł II nie tylko powrócił do chrztu Polski, ale także zarysował duchową perspektywę jedności duchowej całej Europy. Jakiś czas potem nazwaną ją +teologią dwóch płuc+, których potrzebuje Europa, by mogła swobodnie oddychać, swobodnie się rozwijać. Papież mówił: +Czyż Chrystus tego nie chce, czy Duch Święty tego nie rozrządza, ażeby ten papież Polak, papież Słowianin, właśnie teraz odsłonił duchową jedność chrześcijańskiej Europy, na którą składają się dwie wielkie tradycje: Zachodu i Wschodu+ […] Właśnie w Gnieźnie 3 czerwca 1979 r. pękła żelazna kurtyna”. Gniezno było drugim przystankiem w pielgrzymce. Z dawnej stolicy piastowskiej papież poleciał do Częstochowy, gdzie podczas trzech spędzonych tam dni odnowił Akt Oddania Narodu Polskiego Najświętszej Marii Pannie, wziął udział w Apelu Jasnogórskim, a także w obradach konferencji plenarnej Episkopatu Polski. Odprawiał też msze i wygłaszał homilie – które choć pozbawione tak silnych jak wcześniejsze akcentów politycznych, i tak wywoływały zgorszenie władz. W poświęconym im raporcie MON można przeczytać: „Ocena wystąpienia papieża podczas pierwszego dnia pobytu w Częstochowie potwierdza wcześniejsze spostrzeżenia o wykroczeniu Jana Pawła II poza granice religijnego charakteru wizyty i dążeniu do nadawania jej swoistego podtekstu politycznego. Znajdowało to np. odbicie w akcentowaniu szczególnej roli takich dostojników kościoła jak np. św. Wojciech, czy Stanisław – symbolizujących męczeństwo kościoła w walce o wiarę. W ten sposób papież pragnie zaakcentować poprzez historyczne aluzje – rolę współczesnego kościoła polskiego jako siły wojującej”. Przypadek częstochowskiej wizyty Jana Pawła II dostarcza też dobrego przykładu, w jaki sposób manipulowano medialnie obrazem pielgrzymki. W „Życiu Warszawy” z 5 czerwca 1979 r. znalazła się następująca korespondencja: „Na trasie przejazdu Jana Pawła II, udekorowanej symbolami religijnymi oraz flagami Polski i papieskimi, dostojnego gościa pozdrawiali wierni. Udając się na Jasną Górę, papież przejeżdżał obok pomnika Wdzięczności, wzniesionego przez mieszkańców Częstochowy za ocalenie miasta przez Armię Radziecką w styczniu 1945 r. Wszyscy pamiętają, że dzięki błyskawicznemu natarciu czołgistów radzieckich ostało się miasto i klasztor”. Duch zaczyna działać W środę 6 czerwca o godz. 6 rano Jan Paweł II w kaplicy Matki Boskiej Jasnogórskiej odprawił mszę dla ojców paulinów, dwie godziny później na szczycie Jasnej Góry – dla kleryków, nowicjuszy i służby liturgicznej, o 11 zaś spotkał się w katedrze Najświętszej Rodziny z duchowieństwem diecezjalnym. O godz. 17 – znów na szczycie Jasnej Góry odprawił mszę św. dla wiernych ze Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego, a następnie udał się do Krakowa, gdzie witany był szczególnie owacyjnie. Wszędzie na trasie przejazdu towarzyszyły mu tłumy, które trwały również w oczekiwaniu na pojawienie się papieża pod oknem jego pokoju w rezydencji arcybiskupów krakowskich przy ul. Franciszkańskiej 3. Następnego dnia Jan Paweł II wyruszył na objazd diecezji. Odwiedził Kalwarię Zebrzydowską, Oświęcim, a także szczególnie mu bliskie, rodzinne Wadowice. Media najwięcej uwagi poświęciły jednak jego wizycie w Oświęcimiu, a antywojenne kazanie spotkało się z uznaniem wszystkich. CZYTAJ TAKŻE Dr R. Łatka: niezgoda komunistów na pielgrzymkę w 1979 r. skompromitowałaby ich w oczach Polaków „Przy bramie obozu Ojca Świętego powitali przedstawiciele władz państwowych. Następnie papież udał się do +bloku śmierci+, aby nawiedzić celę, w której zmarł św. Maksymilian Kolbe. Po złożeniu wieńca Jan Paweł II modlił się pod ścianą śmierci, gdzie dokonywano egzekucji więźniów” – relacjonował bp Ignacy Dec. Później, o godz. 16, papież udał się do Brzezinki, gdzie na ołtarzu polowym, ustawionym na rampie, gdzie dokonywano wyładunku więźniów, odprawił mszę”. W Zarządzie Propagandy i Agitacji Głównego Zarządu Politycznego przygotowano analizę pielgrzymki, której ostateczną wymowę oceniono jako „pozytywną”: „Nawiązując do tablic umieszczonych wokół pomnika, upamiętniających męczeńską śmierć obywateli poszczególnych narodowości, papież zwrócił uwagę na trzy spośród nich: najpierw na tablicę w języku hebrajskim, podkreślając, że nie można przechodzić obok niej obojętnie, ponieważ naród żydowski był w czasie wojny skazany na całkowitą eksterminację. Następnie zwrócił uwagę na tablicę w języku rosyjskim, ku czci zamordowanych obywateli radzieckich, mówiąc: +Wiemy, o jakim narodzie ona mówi. Wiemy, jaki był udział tego narodu w ostatniej straszliwej wojnie o wolność ludów, i wobec tej tablicy nie można przejść obojętnie. Mówiąc następnie o tablicy w języku polskim, papież przypomniał, że czasie ostatniej wojny zginęło 6 mln Polaków, co stanowi jeszcze jedno świadectwo zmagań narodu polskiego o własne miejsce na mapie Europy”. Autorzy najwyraźniej nie dopatrzyli się tu komentarza odnośnie do Armii Czerwonej, ale zachowali czujność. W dalszej części raportu pisali: „Wymowny jest sposób, w jaki papież Jan Paweł II potępił wojny i opowiedział się za pokojem w imię praw człowieka. Papież stwierdził że wystarczy ubrać człowieka w mundur, uzbroić w aparat przemocy, w środki zniszczenia i narzucić mu ideologię, w której prawa człowieka są podporządkowane wymogom systemu, aby człowiek został pozbawiony należnych mu praw i mogło dziać się bezprawie”. Dziewięć dni, które zmieniły Polskę Kolejne dwa dni przyniosły papieskie wizyty w Nowym Targu oraz Nowej Hucie. W pierwszym z nich odprawił mszę św. na lotnisku położonym na południe od miasta, polecając Podhalan Matce Boskiej Królowej, w Nowej Hucie zaś wziął udział w mszy św. odprawionej przez bp. Jerzego Ablewicza. Sam wygłosił homilię. Ostatniego dnia pielgrzymki Jan Paweł II odprawił mszę św. na krakowskich Błoniach. Jak wspominali księża Tadeusz Chlipała i Janusz Michalewski: „Drugi fakt z tamtej pielgrzymki [pierwszym była msza na pl. Zwycięstwa w Warszawie – przyp. aut.], który większości z nas zapadł w pamięci, to Eucharystia na krakowskich Błoniach – z racji wielkiej liczby wiernych, którzy w niej uczestniczyli – ponad milion pielgrzymów z całej Polski. To zgromadzenie eucharystyczne było już pierwszym znakiem potwierdzającym, że Duch zaczyna działać na polskiej ziemi, spełniając prośbę Jana Pawła II z placu Zwycięstwa w Warszawie”. Sam Jan Paweł II z pewnością zdawał sobie sprawę z rewolucyjnego znaczenia tej pielgrzymki. W Krakowie właśnie na pożegnanie powiedział: „To wydarzenie bez precedensu było z pewnością aktem pewnej odwagi z obydwu stron, jednakże naszym czasom potrzebny był taki właśnie akt odwagi. Czasem trzeba się odważyć pójść także w tym kierunku, w którym dotąd jeszcze nikt nie poszedł”. CZYTAJ TAKŻE Kalendarium pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski (2–10 czerwca 1979) Po tych słowach Jan Paweł II zaczął szykować się do powrotu. Te dziewięć niezwykłych dni celnie skomentował Marcin Zaremba: „Papieska pielgrzymka w czerwcu 1979 r. to było dziewięć dni, które zmieniły Polskę. Mówiłem dużo o społecznym konformizmie, który utrzymywał PRL na powierzchni stabilności. Nie tylko te słynne słowa: +Niech zstąpi duch twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi+, ale także wiele innych słów wówczas wypowiedzianych osłabiało oparty na lęku konformizm, dodawało wiary i nadziei, a bez tego żadna rewolucja nie ma prawa wybuchnąć”. A kolejna wybuchła już rok później, pod sztandarem „Solidarności”. Tymczasem o godz. Jan Paweł II wyruszył z Krakowa do Rzymu. Jego samolot wylądował tam o godz. Na podstawie: „Pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w wojskowych materiałach archiwalnych”, red. A. C. Żak, Warszawa 2015 „Wizyta Jana Pawła II w Polsce 1979: dokumenty KC PZPR i MSW”, red. A. Friszke, M. Zaremba, Warszawa 2005 A. Friszke, A. Paczkowski, „NiepoKORni: rozmowy o Komitecie Obrony Robotników”, Kraków 2008 „Przesłanie i konsekwencje pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do ojczyzny. Materiały z sympozjum”, red. ks. ks. T. Chlipała, J. Michalewski, Świdnica 2010 „Romaszewscy. Autobiografia. Ze Zbigniewem, Zofią i Agnieszką Romaszewskimi rozmawia Piotr Skwieciński”, Warszawa 2014 A. Brzeziecki, „Lekcje historii PRL w rozmowach”, Warszawa 2009 A. Paczkowski, „Pół wieku dziejów Polski”, Warszawa 2005 Wojciech Wysocki (PAP) wjk /skp / Opis pozycji Estymacje: 99 - 110 EUR Miedź, waga 50 g; 4,8 cm, stempel lustrzanyA: IV VISITA DE JUAN PABLO II AMEXICO 22-26 ENERO 1999 R:SINODO DE OBISPOS PARA AMERICANCRISTO ESPERANZA DE AMERICA Cena wywoławcza 350 Estymacja 450 - 500 Pozycja nie jest już dostępna Wyświetleń: 31 | Ulubione: 0 Zobacz podobne St. I infoZasady aukcji format_list_numberedRegulamin assessmentPodbicia forumFAQ account_balanceO sprzedawcy Aukcja Dom Aukcyjny Ostoya 191 Aukcja Przebieg licytacji Licytowane będą tylko wybrane pozycje, które zostały wcześniej zgłoszone. Aby zgłosić pozycje należy kliknąć przy wybranej pozycji na przycisk ZGŁOŚ DO LICYTACJI Opłata aukcyjna nie pobiera dodatkowych opłat za licytację. Podbicia 1 > 50 200 > 50 500 > 50 1 000 > 100 2 000 > 200 5 000 > 500 10 000 > 1 000 20 000 > 2 000 50 000 > 5 000 100 000 > 10 000 ∞ Regulamin REGULAMIN AUKCJIOrganizowanych przez Dom Aukcyjny „OSTOYA”Ustalony zarządzeniem Nr 1/98 właściciela Domu Aukcyjnego z dnia 21 marca 1998 obiekty sprzedawane na aukcji można oglądać w salonach Domu Aukcyjnego „OSTOYA” oraz na wystawie poprzedzającej aukcję. Dom Aukcyjny „OSTOYA” gwarantuje zgodność opisanych w katalogu cech obiektów ze stanem faktycznym, ale nie ponosi odpowiedzialności za ukryte wady fizyczne i prawne obiektów oraz niezgodność opisanych w katalogu cech obiektów ze stanem faktycznym, jeżeli one wynikają z oczywistych błędów drukarskich lub zostały skorygowane przez Aukcjonera przed rozpoczęciem licytacji danego obiektu. Z regulaminem aukcji można zapoznać się w salonach Domu Aukcyjnego „OSTOYA” oraz miejscach przeprowadzania aukcji. Interpretacja regulaminu aukcji należy do właściciela Domu Aukcyjnego „OSTOYA”.1. Postanowienia ogólneAukcje prowadzi upoważniona przez Dom Aukcyjny osoba, działająca w imieniu i na rachunek Domu Aukcyjnego – zwana dalej „Aukcjonerem”.Obiekt wystawiony na aukcję ma określoną cenę wywoławczą, która jest ogłoszona w katalogu oraz ustaloną ze Sprzedającym cenę rezerwową, znaną wyłącznie Domowi Aukcyjnemu i zakwalifikowane do sprzedaży aukcyjnej są opisane w albumie. Prawdziwość opisów jest potwierdzona przez rzeczoznawców Domu Aukcyjnego lub rzeczoznawców i konsultantów z nim jest właściciel wystawionego na aukcję licytacji staje się osoba zainteresowana nabyciem wystawionych na aukcję obiektów po spełnieniu warunków określonych w dalszej części niniejszego – z zastrzeżeniem postanowień regulaminu – staje się uczestnik licytacji, który zaoferował najwyższą cenę. Wydanie obiektu następuje dopiero po jego wykupieniu, tj. wpłaceniu jego pełnej ceny ustalonej w licytacji. Udział w aukcji mogą wziąć tylko osoby wyrażające zgodę na stosowanie postanowień regulaminu. W razie potrzeby Dom Aukcyjny może uzależnić udział w aukcji lub w licytacji od pisemnego potwierdzenia znajomości i akceptacji postanowień aukcji są dzieła sztuki oraz inne obiekty kolekcjonerskie przekazane do sprzedaży Domu Aukcyjnemu Aukcyjny zastrzega sobie prawo do wycofania obiektów ze sprzedaży bez podania przyczyny i nie ponosi z tego tytułu żadnej Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialności za ukryte wady fizyczne i prawne oferowanych Przyjęcie obiektów do sprzedaży aukcyjnejDom Aukcyjny podejmuje się sprzedaży wyłącznie obiektów będących rzeczywistą własnością Sprzedającego, nie objętych postępowaniem sądowym lub skarbowym, wolnych od zajęcia, zastawu i jakichkolwiek praw osób i warunki przyjęcia obiektów stanowią tajemnicę handlową i mogą być udostępniane osobom trzecim tylko za zgodą obu Uczestnicy licytacjiUczestnikami licytacji mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, które zaakceptowały postanowienia niniejszego regulaminu oraz załączonych do niego wzorcowych umów kupna oraz wpłaciły licytacji otrzymuje numer identyfikacyjny oraz tabliczkę zgłoszeniową z tym numerem. Przed otrzymaniem tabliczki uczestnik zapoznaje się z niniejszym regulaminem. Odbiór tabliczki jest równocześnie potwierdzeniem zapoznania się z niniejszym regulaminem i zaakceptowania jego w licytowaniu obiektów jest możliwy wyłącznie przy użyciu tabliczki zgłoszeniowej. W przypadku, gdy zgłoszenie uczestnika nie zostanie dostrzeżone przez aukcjonera, uczestnik ma prawo zwrócić na siebie jego uwagę licytacji jest odpowiedzialny za skutki udostępnienia wydanej mu tabliczki osobom dane dotyczące uczestnika licytacji pozostają do wyłącznej wiadomości upoważnionych pracowników Domu Aukcyjny może odmówić rejestracji uczestnika lub wydania tabliczki zgłoszeniowej osobom, które wcześniej nie wywiązały się z zobowiązań wobec Domu Aukcyjnego, lub z innych istotnych przyczyn, w szczególności zagrażających prawidłowemu przebiegowi uzyskaniu zgody Domu Aukcyjnego oraz podpisaniu stosownej umowy, uczestnicy licytacji nie mogący osobiście wziąć udziału w aukcji lub pragnący zachować anonimowość, mogą uczestniczyć w licytacji korzystając z telefonu lub mogą zlecić Domowi Aukcyjnemu licytowanie w ich licytacji w umotywowanych przypadkach ma prawo wnioskowania o przeprowadzenie ponownej licytacji obiektów, które były już licytowane lecz nie zostały sprzedane. Decyzję w tej sprawie podejmuje WadiumWysokość wadium wynosi 10 % planowanych zakupów, z tym, że najniższa kwota wadium wynosi 1 000 zł i upoważnia do nabycia obiektów po cenie wylicytowanej nie większej niż 10 000 chwilą nabycia obiektu limit zakupów danego uczestnika licytacji, wynikający z wysokości wpłaconego przez niego wadium, ulega zmniejszeniu o 10 % wylicytowanej ceny nabytego przypadku, gdy nabywca nie zapłaci pełnej ceny wylicytowanego obiektu w terminie określonym w dalszej treści niniejszego regulaminu wadium może być przez Dom Aukcyjny licytacji, którzy nie stali się nabywcami w rozumieniu postanowień zawartych w regulaminie, wadium jest zwracane bezpośrednio po zakończeniu aukcji lub w dniach następnych w siedzibie Domu LicytacjeLicytację prowadzi Aukcjoner, który określa postąpienie w licytacji (podwyższenie stawki) rozstrzyga wszelkie spory, ogłasza sprzedanie obiektu oraz wskazuje jego licytacji danego obiektu następuje w momencie trzeciego uderzenia młotkiem przez przypadku, gdy zakończenie licytacji następuje w sytuacji sporu, Aukcjoner ma prawo spór rozstrzygnąć lub ponownie przeprowadzić ogłasza sprzedaż obiektu i wskazuje nabywcę, jeżeli w chwili zakończenia licytacji oferowana cena była nie niższa od ceny wywoławczej i ceny nabywcy jest równoznaczne z zawarciem z nim umowy sprzedaży, której obowiązujące obie strony warunki zawiera załącznik nr 2 do niniejszego regulaminu – z tym, że sprzedaż uważa się za dokonaną dopiero z chwilą wpłacenia przez Nabywcę pełnej w chwili zakończenia licytacji cena oferowana była niższa od ceny wywoławczej Aukcjoner ogłasza, że obiekt nie został w chwili zakończenia licytacji cena oferowana była niższa od ceny rezerwowej, Aukcjoner ogłasza ten fakt i wskazuje uczestnika licytacji (nabywcę warunkowego), który będzie mógł kupić Obiekt za wylicytowaną cenę po jej zaakceptowaniu przez nabywcy warunkowego jest równoznaczne z zawarciem z nim przedwstępnej umowy sprzedaży warunkowej, której warunki – obowiązujące obie strony – zawiera załącznik nr 2 do niniejszego regulaminu – z tym, że sprzedaż uważa się za dokonaną dopiero po uzyskaniu akceptacji ceny przez sprzedającego i z chwilą wpłacenia przez Nabywcę pełnej NabywcaNabywca jest zobowiązany do wykupienia wylicytowanego obiektu bezpośrednio po zakończeniu licytacji, a Nabywca warunkowy do podpisania umowy przedwstępnej warunkowej z wykorzystaniem formularza stanowiącego załącznik nr 3 do niniejszego a także Nabywca warunkowy, z którym podpisywana jest umowa przedwstępna zobowiązany jest do zapłaty zadatku w wysokości 10 % zakupionego przypadku, gdy nabywca nie wykupi obiektu bezpośrednio po zakończeniu licytacji ani nie podpisze umowy przedwstępnej lub też nie zapłaci zadatku w pełnej wysokości, Dom Aukcyjny ma prawo uznać, że umowa sprzedaży została zerwana przez Nabywcę z jego przez nabywcę wadium zaliczane jest odpowiednio na poczet ceny lub zadatku. W przypadku Nabywcy warunkowego całą kwota wadium jest zaliczana na poczet obiektu nabywcy może nastąpić dopiero po uzyskaniu przez niego prawa własności. Prawo własności zakupionego obiektu przechodzi na Nabywcę w momencie zapłaty całej ceny. Koszty odbioru obiektu obciążają przypadku zapłaty czekiem potwierdzonym, przelewem lub wpłatą gotówkową na rachunek – zapłatę uznaje się za dokonaną odpowiednio z chwilą realizacji czeku lub potwierdzenia wpłaty przez bank Domu jest zaliczany na poczet ceny lub zachowywany przez Dom Aukcyjny, jeżeli Nabywca lub Nabywca warunkowy nie spełnił warunków określonych w umowie przedwstępnej, a w szczególności nie zapłacił w wyznaczonym terminie pełnej ceny kupowanego wpłacony przez Nabywcę warunkowego zostanie mu bezzwłocznie zwrócony, jeżeli w ciągu 5 dni po dniu przeprowadzenia aukcji sprzedający nie zaakceptuje wylicytowanej ceny (niższej od ceny rezerwowej).Nabywca ma prawo w ciągu 10 dni zwrócić zakupiony obiekt, jeżeli jego stan faktyczny – nie zmieniony od dnia wydania – różni się od opisu katalogowego. Zakwestionowanie opisu katalogowego powinno być poparte co najmniej dwiema wiarygodnymi i bezspornymi przez Nabywcę umowy kupna, zawartej z chwilą zakończenia licytacji i wskazania Nabywcy, upoważnia Dom Aukcyjny do dochodzenia zwrotu poniesionych z tego powodu kosztów, strat i utraconych zysków z zastosowaniem wszelkich dostępnych form identyfikujące Nabywcę pozostają do wyłącznej wiadomości Domu ceny zakupu doliczana jest 18 % - owa opłata ◙ oznacza obiekty, podlegające opłacie tzw. droit de suite, tj prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymywania wynagrodzenia z tytułu dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy dzieł. Powyzsza opłata jest obliczana zgodnie z art. 19 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity z 2006r. Nr 90, poz. 631 z późn. zmianami)R – oznacza, że obiekt posiada cenę rezerwową7. Postanowienia końcowePrzypominamy, iż zgodnie z Ustawą z dnia z dnia 23 lipca 2003 r. o Ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, istnieje koniecznosć uzyskania u odpowiednich władz, zezwolenia na stały wywóz za granicę dział sztuki zgodnie z Rozdziałem 5 Wywóz zabytków za że na podstawie art. 20 ust. 2. z Ustawy o muzeach, z dnia r. Dziennik Ustaw nr 5, poz. 24 z 1997 r., muzea rejestrowane posiadają prawo pierwokupu bezpośrednio na aukcjach, po cenie Aukcyjny jest zobowiązany do zbierania danych osobowych klientów dokonujących transakcji powyżej 15 tys. AUKCJI LIVE prowadzonych przez Dom Aukcyjny OSTOYANiniejszy regulamin stanowi uzupełnienie ogólnego regulaminu aukcji Domu Aukcyjnego OSTOYA zamieszczonego w katalogu aukcyjnym1. POSTANOWIENIA OGÓLNEAukcje Live przeprowadza firma Dom Aukcyjny OSTOYA z siedzibą w Warszawie przy ulicy Freta 25 00-227: (w dalszej części nazywana Domem Aukcyjnym OSTOYA).Oprogramowanie do aukcji Live udostępnia firma na stronie Aukcyjny OSTOYA udostępnia możliwość licytacji w czasie rzeczywistym (LIVE ) przez Internet razem z salą Na Aukcjach Live wystawiane są obiekty o charakterze dzieł sztuki i/lub obiektów REJESTRACJAWarunkiem uczestnictwa w aukcji LIVE jest zarejestrowanie się na stronie internetowej w aukcjach Live mogą jedynie osoby pełnoletnie o pełnej zdolności do czynności się będący osobą fizyczną zobowiązany jest podać imię, nazwisko, aktywny adres e-mail, adres domowy, telefon kontaktowy w celu utworzenia Aukcyjny OSTOYA rezerwuje sobie prawo usunięcia Użytkownika, bądź jego zawieszenia uniemożliwiając mu branie udziału w licytacji live, jeżeli działanie Użytkownika było sprzeczne z regulaminem, a w szczególności, gdy Użytkownik nie wywiązuje się ze swych zobowiązań (nie wykupuje wylicytowanych obiektów).Dane osobowe klientów są wykorzystywane jedynie do celów realizacji zamówień i nie są udostępniane innym podmiotom. Każdy klient zarejestrowany w serwisie ma prawo do wglądu i zmiany swoich danych zapisanych w Użytkownika pozostają do wyłącznej wiadomości Domu Aukcyjnego OSTOYA i podlegają ochronie zgodnie z Ustawą o Ochronie Danych akceptując regulamin Aukcji LIVE potwierdza znajomość niniejszego Regulaminu, zobowiązuje się do jego przestrzegania oraz - stosownie do wymogów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 o ochronie danych osobowych - wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych przez firmę Dom Aukcyjny OSTOYA dla celów marketingowych (dane podawane są dobrowolnie; użytkownik ma prawo wglądu i ich poprawiania.)3. PRZEBIEG AUKCJIAukcja LIVE odbywa się w serwisie internetowym w określonych ramach czasowych z udziałem zarejestrowanych Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek problemy i błędy wynikłe podczas licytacji w czasie rzeczywistym w Internecie (a w szczególności opóźnienia) wskutek złego funkcjonowania łączy internetowych i/lub oprogramowania a w szczególności brak możliwości licytacji spowodowany trudnościami lub awarią techniczną po stronie klienta lub operatora łącza internetowego lub awarią urządzeń wykorzystywanych do obsługi licytacji opisy, zdjęcia i informacje dodatkowe dotyczące oferowanych pozycji są przedstawiane w dobrej wierze. Dom Aukcyjny OSTOYA zastrzega sobie prawo do ewentualnych pomyłek w ich treści. Oświadczenia i poprawki ogłoszone w czasie trwania aukcji uzupełniają Aukcyjny zastrzega sobie prawo do wycofania obiektów z aukcji bez podania przyczyn i nie ponosi z tego tytułu żadnej Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialności za ukryte wady fizyczne i prawne oferowanych (osoba prowadząca licytację na aukcji na sali) jest uprawniony do rozstrzygania kolejności zgłoszonych ofert, zarówno z sali jak i z Internetu czy telefonu. Decyzja Aukcjonera jest zakończeniu aukcji, uczestnicy licytacji Live otrzymają podsumowanie swoich zakupów na adres email podany przy WARUNKI ZAKUPU, REKLAMACJE I ODBIÓR OBIEKTÓW ODBYWA SIĘ NA PODSTAWIE REGULAMINU AUKCJI DOMU AUKCYJNEGO Akceptując niniejszy regulamin równocześnie akceptuję zapisy klauzuli o danych osobowych: Stosownie do wymogów ustawy o z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych przez firmę Dom Aukcyjny OSTOYA dla celów marketingowych. Dane podaję dobrowolnie i mam prawo wglądu do nich i ich poprawiania. O sprzedawcy Kontakt Dom Aukcyjny Ostoya room ul. Zajączka 801-522 Warszawa Godziny otwarcia Poniedziałek 11:00 - 19:00 Wtorek 11:00 - 19:00 Środa 11:00 - 19:00 Czwartek 11:00 - 19:00 Piątek 11:00 - 19:00 Sobota 11:00 - 15:00 Niedziela Zamknięte Zobacz podobne St. I Zaloguj się aby licytować Chcesz licytować? Zaloguj się i zapisz do aukcji. Zaloguj się Złóż limit Licytuj Potwierdzam zgłoszenie limitu Twój limit: Oferta została zaokrąglona aby spełnić wymogi progów podbicia Potwierdzam złożenie oferty Twoja oferta: Oferta została zaokrąglona aby spełnić wymogi progów podbicia Wyślij zapytanie Proszę o przesłanie informacji o dostępności tej pozycji oraz ewentualnej aktualnej ceny zakupu Widok 3D Potwierdzam zgłoszenie limitu MEDAL, PIELGRZYMKA JANA PAWŁA II DO MEKSYKU, 1999 Cena wywoławcza: 77 EUR (350 PLN) Wizualizacje Twoja notatka Aby dodać wpis należy się zalogować Zaloguj się Zgłoś uwagi Zaloguj się aby wysłać wiadomość Zaloguj się Powiadomienie SMS Wyślij powiadomienie SMSem w trakcie licytacji na kilka pozycji wcześniej Polityka zwrotów Koszt dostawy Dodano do koszyka Produkt już znajduje się w koszyku Nazwa MEDAL, PIELGRZYMKA JANA PAWŁA II DO MEKSYKU, 1999 check_circle Zapisano Wyślij wiadomość do organizatora aukcji Zaloguj się aby wysłać wiadomość Zaloguj się Dodaj do kalendarza LIBAN | ŚLADAMI ŚW. CHARBELA JORDANIA | W CIENIU SKALNEGO MIASTA GRUZJA | KOLEBKA CHRZEŚCIJAŃSTWA ZIEMIA ŚWIĘTA | ŚLADAMI ZBAWICIELA ARMENIA | KRAJ PIERWSZYCH CHRZEŚCIJAN LATO 2022 - OFERTA WAKACYJNA WSPÓŁPRACUJEMY I POLECAMY ORLANDO TRAVEL SP. Z 32-050 Skawina, ul. Ks. J. Popiełuszki 2 D Tel./Fax: +48 12 276 24 39; +48 12 276 64 79 Kom. +48 791 992 802 E-mail: orlando@ Pielgrzymka: Pielgrzymka autokarowa do Włoch | SZLAKIEM ŚW. JANA PAWŁA II Włochy OPIS OFERTY SZLAKIEM ŚW. JANA PAWŁA II PIELGRZYMKA AUTOKAROWA DO WŁOCH | 6 DNI Bogaty i sprawdzony program zwiedzania: PADWA – SANTA MARIA DEGLI ANGELI – ASYŻ – CASCIA – MONTE CASSINO – RZYM – WATYKAN Termin: do ustalenia Cena: do ustalenia ZAPRASZAMY DO KONTAKTUDorota Szczepanowicz-Balon tel. +48 791 992 802, +48 12 276 24 39 wew. 23 RAMOWY PROGRAM PIELGRZYMKI ŚWIADCZENIA ORAZ WAŻNE INFORMACJE Z BLISKA - MONTE CASSINO Z BLISKA - PLAC ŚW. PIOTRA Z BLISKA - BAZYLIKA ŚW. FRANCISZKA W ASYŻU TRASA PIELGRZYMKI REZERWACJA DLA GRUP REZERWACJA DLA KLIENTÓW INDYWIDUALNYCH LIBAN | ŚLADAMI ŚW. CHARBELA JORDANIA | W CIENIU SKALNEGO MIASTA GRUZJA | KOLEBKA CHRZEŚCIJAŃSTWA ZIEMIA ŚWIĘTA | ŚLADAMI ZBAWICIELA ARMENIA | KRAJ PIERWSZYCH CHRZEŚCIJAN LATO 2022 - OFERTA WAKACYJNA WSPÓŁPRACUJEMY I POLECAMY Jan Paweł II w czasie swego pontyfikatu cztery razy odwiedzał Meksyk. Miało to miejsce w trakcie następujących pielgrzymek: 25 stycznia – 1 lutego 1979: Dominikana, Meksyk, Bahama – pierwsza pielgrzymka zagraniczna Jana Pawła II; 6-14 maja 1990: Meksyk, Curacao; 9-16 sierpnia 1993: Jamajka, Meksyk, Stany Zjednoczone; 22-28 stycznia 1999: Meksyk, Stany Zjednoczone. Poniżej materiał przygotowany przez Mediatekę, zawierający krótką dziennikarską refleksję dziennikarzy polskich, którzy obserwowali spotkania Jana Pawła II z mieszkańcami Ameryki Środkowej. [flowplayer src=’/wp-content/uploads/2013/02/ splash=’/wp-content/uploads/2013/01/ Zachęcamy także do odwiedzenia Biblioteki Centrum Myśli Jana Pawła II i zapoznania się z następującymi pozycjami książkowymi, celem pogłębienia tematu: 1. Jan Paweł II w Ameryce Łacińskiej: przemówienia i homilie / przeł. [z hisz.] Jan Jarco i Tadeusz Żeleźnik; wstęp, diariusz i posł. Maria Bocheńska; zdjęcia Arturo Mari. – Warszawa: "Pax", 1980 (Krak: DW). (Jan Paweł II, Pierwszy Polak na Stolicy Piotrowej.) 2. Świt nowego tysiąclecia: Kanada, Gwatemala, Meksyk 2002 / homilie Jan Paweł II,[fot.] Adam Bujak; kompozycja wydawniczo-graf. i red. Leszek Sosnowski. – Kraków: "Biały Kruk", 2002. 3. Giovanni Paolo II a Puebla / Giovanni Paolo II. – Torino: Marietti Editori; Citta del Vaticano: Libreria Editrice Vaticana, 1979. 4. John Paul in Mexico. His Collected Speeches / John Paul II. – London: Collins, 1979. 5. Podróże po Kościele / Marek Skwarnicki. – wyd. 2 rozsz. – Paris: Editions du Dialogue, 1990. 6. Pielgrzymka do świata / tekst Mieczysław Maliński, zdjęcia Arturo Mari, Ryszard Rzepecki. – Warszawa: "Interpress", 1987. 7. Fliegender Fels. Der Reise-Papst Johannes Paul II / Norbert Sommer. – Berlin: Wichern, 2003. 8. Jan Paweł II na drogach świata: 104 pielgrzymki: chronologia, statystyka, geografia, spotkania, przesłanie / Alceste Santini; [tł. Jacek Partyka, Lucyna Rodziewicz]. – Kraków: Wydaw. M., 2005. 9. Śladami Jana Pawła II: 104 pilegrzymki 1978-2005 / Marek Latasiewicz. – Kraków: Dom Wydawniczy Rafael, 2005. 10. Papież pielgrzym: Jana Pawła II przesłanie dla świata / pod red. Achille Silvestriniego; współpr. Jerome M. Vereb; słowo wstępne Pio Laghi; przeł. Ewa Partyga. – Warszawa: Prószyński i S-ka, 2001. 11. Leksykon pielgrzymek Jana Pawła II: praca zbiorowa / pod red. Antoniego Jackowskiego i Izabeli Sołjan; [aut. tekstów Elżbieta Bilska-Wodecka et al.]. – Kraków: Wydawnictwo WAM, 2005. 12. 104 [sto cztery] pielgrzymki Jana Pawła II / Marek Latasiewicz. – Kraków: Dom Wydawniczy Rafael, 2008. 13. Jan Paweł II – misjonarz świata: misyjny wymiar posługi papieża Jana Pawła II / Jan Górski. – Katowice: Księgarnia św. Jacka, 2006. Dodano: CZWARTA PIELGRZYMKA DO MEKSYKU (1999) Czas trwania: 22–26 styczeń 1999 roku (85 Podróż Apostolska – Meksyk, USA)Główny cel podróży: Zakończenie Zgromadzenia Specjalnego Synodu Biskupów dla Ameryki – „Rodzi się Nowe Tysiąclecie, umacniajmy wiarę”Odwiedzone miejsca: Miasto Meksyk Program Pielgrzymki: 22 stycznia 1999 – Miasto Meksyk – Ceremonia powitalna Jana Pawła II na lotniskuPapież w swoim przemówieniu podkreślił m. in., iż na zakończenie owocnego i pełnego napięć tysiąclecia będzie prosił Matkę Bożą z Guadalupe, aby w przyszłym tysiącleciu Meksyk, Ameryka i cały świat otworzyły przed sobą pewne drogi braterstwa i pokoju oraz życzył Meksykanom osiągnięcia sukcesów w poszukiwaniu zgody z wszystkimi, gdyż łączy ich przynależność do wielkiego narodu. Tekst przemówienia po polsku Tekst przemówienia po hiszpańsku 22 stycznia 1999 – Miasto Meksyk – Podpisanie dokumentu „Ecclesia in America”W siedzibie Nuncjatury Apostolskiej w Mieście Meksyk Jan Paweł II podpisał ahortację „Ecclesia in America”, która była podsumowanie Synodu Biskupów Ameryki Łacińskiej, ale także wyznaczała kierunki pracy duszpasterskiej na kontynencie. Tekst Adhortacji po hiszpańsku 23 stycznia 1999 – Miasto Meksyk – Msza Święta w Bazylice w GuadalupeMsza Święta w Bazylice celebrowana przez Ojca Świętego stanowiła oficjalne zamknięcie obrad Synodu Biskupów Ameryki. W Homilii Papież złożył hołd bohaterskim wysiłkom misjonarzy, którzy pracowali na tym kontynencie przez pięć wieków ewangelizacji, zaapelował, by „Kontynent Nadziei” – jak nazywa się niekiedy tę część świata – stał się „Kontynentem Życia”: Ojciec Święty powiedział między innymi: To jest nasz krzyk: życie w godności dla wszystkich! Dla wszystkich, którzy zostali poczęci w łonach swych matek, dla dzieci ulicy, dla ludów tubylczych i Afro-Amerykanów, imigrantów i uchodźców, młodych pozbawionych możliwości pracy, dla starych, dla cierpiących wszelkiego rodzaju ubóstwo lub z powodu marginalizacji. Nigdy więcej przemocy, terroryzmu ani handlu narkotykami! Nigdy więcej tortur ani innych form nadużywania władzy! Należy położyć kres niepotrzebnemu szafowaniu karą śmierci! Nigdy więcej wyzysku słabych, dyskryminacji rasowej czy gett biedy! Nigdy więcej! Na zakończenie uroczystości Papież ogłosił, że święto Matki Bożej z Guadalupe, obchodzone w Meksyku 12 grudnia, będzie odtąd celebrowane we wszystkich Kościołach lokalnych całego kontynentu, a przedstawicielom tych Kościołów wręczył przed końcowym błogosławieństwem egzemplarze adhortacji apostolskiej «Ecclesia in America», zawierającej postulaty i sugestie duszpasterskie niedawnego Synodu. Tekst homilii po polsku Tekst homilii po hiszpańsku 23 stycznia 1999 – Miasto Meksyk – Spotkanie z Korpusem DyplomatycznymTego samego dnia wieczorem Jan Paweł II spotkał się z prezydentem Meksyku, Ernesto Zedillo oraz z korpusem dyplomatycznym. Przemawiając do 160 dyplomatów Papież skrytykował fakt, że kraje uprzemysłowione, zwłaszcza supermocarstwa, coraz bardziej dominują nad krajami rozwijającymi się. Zwrócił uwagę, że wyścig zbrojeń prowadzony jest nie tylko w celach obronnych. Broń staje się narzędziem agresji w imię ideologii nie respektujących godności człowieka. Jan Paweł II wyraził też ubolewanie z powodu niszczycielskiego działania korupcji w wielu krajach i nie respektowania podstawowych praw człowieka. Nieodzowna jest troska o etyczne postawy w działalności tak społecznej, jak i politycznej. Tekst przemówienia po polsku Tekst przemówienia po hiszpańsku 24 stycznia 1999 – Miasto Meksyk – Msza Święta na autodromie im. Braci RodriguezówW tym dniu Ojciec Święty przewodniczył liturgii na stołecznym autodromie im. Braci Rodriguezów. Msza św. zgromadziła 2 mln wiernych z całego kraju i pielgrzymów z całego kontynentu. W homilii Jan Paweł II podkreślił, że wiara w Chrystusa stanowi integralną część kultury duchowej narodu meksykańskiego i nie sposób zatrzeć jej wpływu na historię. Wezwał wiernych, aby nie pozwalali zgasić światła wiary: „Wspierajcie nową ewangelizację, kierując się wskazówkami Kościoła” – wołał. Zachęcił Meksykanów, aby mieli odwagę świadczenia o Ewangelii na ulicach i placach, w dolinach i górach swojego kraju. Podkreślił, że jest to bardzo ważne zwłaszcza teraz, gdy świat zdaje się zapominać o nadprzyrodzonej wartości osoby ludzkiej, o jej godności i wolności, jej nienaruszalnym prawie do życia i nieocenionym darze rodziny. Na zakończenie Ojciec Święty powierzył cały kraj i kontynent opiece i wstawiennictwu Pani z Guadalupe – Gwiazdy pierwszej i nowej ewangelizacji Ameryki. Tekst homilii po polsku Tekst homilii po hiszpańsku 24 stycznia 1999 – Miasto Meksyk – Spotkanie z chorymi ze Szpitala im. Lopeza południu Jan Paweł II spotkał się z chorymi w szpitalu im. Lopeza Mateosa. Podczas tego wzruszającego spotkania powiedział między innymi: „Czuję się bardzo bliski każdego, kto cierpi, jak również wszystkich lekarzy i pielęgniarek, którzy świadczą swą bezinteresowną pomoc chorym” – powiedział. Prosił ich, aby ofiarowali swe cierpienia za Kościół w Ameryce, za nową ewangelizację. W obliczu tajemnicy cierpienia nigdy nie jesteśmy osamotnieni, ale jest zawsze z nami Chrystus, który nadaje sens naszemu życiu zarówno w chwilach radosnych, jak i w cierpieniu. Tekst przemówienia po polsku Tekst przemówienia po hiszpańsku 25 stycznia 1999 – Miasto Meksyk – Spotkanie na Stadionie AztekówRano w siedzibie nuncjatury Papież odprawił Mszę św. dla ok. 300 zaproszonych osób, a później spotkał się z kardynałami, przewodniczącymi 24 Konferencji Episkopatów kontynentu południu udał się na Stadion Azteków na spotkanie z przedstawicielami wszystkich pokoleń stulecia, którzy szczelnie wypełnili. 130 tys. wiernych z 36 krajów Ameryki powtarzało wezwanie do Matki Bożej i wymieniało miejsca jej szczególnej czci na kontynencie amerykańskim. Jan Paweł II na specjalnie przygotowanym, obrotowym podium, długo pozdrawiał rozentuzjazmowanych wiernych. Na czterech platformach wzniesionych w narożnikach boiska grupa tancerzy i aktorów pokazała widowisko teatralne pt. «Ameryka, owoc ewangelizacji, kontynent nadziei». W scenografii widoczne były piramidy z Palenque i Teotihuacan oraz katedry z okresu konkwisty, a choreografia oparta była na tańcach indiańskich i hiszpańskich. W przemówieniu Jan Paweł II raz jeszcze nawiązał do fundamentalnych wartości kontynentu amerykańskiego oraz jego misjonarskiej roli w pierwszym stuleciu zbliżającego się III tysiąclecia. Zwrócił się też z ważnym apelem do ludzi młodych: „Ameryko, masz ważną rolę do spełnienia w budowaniu nowego świata”. Przypomniał, że młode pokolenie powinno uczynić wszystko, by w XXI w., po okrucieństwach minionego czasu, zapanowała jedność w miejsce podziałów, pokój w miejsce wojen, aby powstała cywilizacja miłości. Tekst przemówienia po polsku Tekst przemówienia po hiszpańsku 26 stycznia 1999 – Miasto Meksyk – Ceremonia pożegnalna Jana Pawła IIW godzinach porannych Jan Paweł II odprawił Mszę św. w kaplicy nuncjatury apostolskiej, po czym udał się na lotnisko międzynarodowe stolicy Meksyku, gdzie nastąpiła ceremonia pożegnania. Obecni byli: prezydent Meksyku Ernesto Zedillo Ponce de León, przedstawiciele rządu i parlamentu, członkowie Rady Stałej Konferencji Episkopatu Meksyku z kard. Norberto Riverą Carrerą, nuncjusz apostolski abp Justo Mullor García oraz wielu biskupów, księży i rzesze wiernych. Prezydent skierował do Papieża słowa pożegnania. Ojciec Święty podziękował najpierw za gościnę i przygotowanie wizyty, która — jak stwierdził — odzwierciedla nowy klimat wzajemnego szacunku i konstruktywnej współpracy, jaki zapanował w relacjach między państwem a Kościołem w Meksyku, a później zaapelował do Meksykanów o konstruktywny i owocny dialog społeczny. Powinni w nim uczestniczyć ludzie dobrej woli, niezależnie od przynależności religijnej, etnicznej czy kulturowej. Gdy Papież dziękował Meksykanom za serdeczne przyjęcie, rozległ się okrzyk: „Que se quede!” – „Pozostań z nami!” Tekst przemówienia po hiszpańsku

pielgrzymka jana pawła ii do meksyku